Trackday op de Sachsenring

De eerste race vond plaats op 26 mei 1927 op een parcours van 8,618 km dat over de openbare wegen door Hohenstein-Ernstthal zelf liep: het oorspronkelijke „Badberg-Viereck“ (Badberg-vierhoek) combineerde snelle rechte stukken, snelle bochten, langzame haarspeldbochten en een gedeelte door de steegjes van de stad, allemaal met aanzienlijke hoogteverschillen. Het circuit kreeg in 1937 officieel de naam „Sachsenring“. Na van 1961 tot 1972 gastheer te zijn geweest van de Oost-Duitse motor-Grand-Prix (en de enige Formule 2-race die ooit achter het IJzeren Gordijn werd gehouden), werd het oorspronkelijke parcours in 1990 om veiligheidsredenen gesloten. De ADAC Sachsen opende in 1995–1996 een nieuw rijopleidings- en kort circuit ten zuiden van het oorspronkelijke wegcircuit, en na uitgebreide werkzaamheden — waaronder een door Hermann Tilke ontworpen nieuw slotgedeelte vóór het seizoen van 2001 — werd de moderne permanente Sachsenring in 1998 de thuisbasis van de Duitse motor-Grand Prix. Het circuit wordt met de klok mee gereden, maar ongewoon genoeg zijn op één na alle bochten linksbochten. Tilke’s aanpassing uit 2001 voegde de spectaculaire afdaling toe – eerst rechtsaf en vervolgens scherp naar links – die al snel de bijnaam „De Waterval“ (Wasserfall) kreeg en die dramatisch afdaalt naar de nieuwe laatste sector. Marc Márquez heeft op de Sachsenring een van de grootste zegereeksen in de geschiedenis van de MotoGP op zijn naam staan, met elf opeenvolgende overwinningen in de koningsklasse van 2010 (Moto2) tot en met 2019 onder droge omstandigheden. De combinatie van Saksische heuvels, gepassioneerde Duitse toeschouwers en het unieke verloop met veel linksbochten maakt de Sachsenring tot een van de favoriete racebanen op de wereldkalender.