🇮🇹Autodromo Nazionale Monza

Het Autodromo Nazionale Monza is een racecircuit van 5,793 km met 11 bochten in het Parco di Monza, ten noorden van Milaan, Italië — alom bekend als de „Tempel van de Snelheid”. Monza werd in slechts 110 dagen, van mei tot juli 1922, aangelegd door 3.500 arbeiders, gefinancierd door de Automobile Club van Milaan. Het was het derde speciaal aangelegde racecircuit ter wereld (na Brooklands en Indianapolis) en is nog steeds het oudste op het Europese vasteland. Het oorspronkelijke parcours van 10 km bestond uit een combinatie van een wegcircuit van 5,5 km en een 4,5 km lange, met een helling voorzien hogesnelheidsovaal — waarvan de beroemde betonnen ruïnes van de helling nog steeds in het park staan en voor het laatst in 1969 werden gebruikt, voordat het circuit om veiligheidsredenen werd gesloten. Monza heeft in elk Formule 1-seizoen de Grand Prix van Italië georganiseerd, behalve in 1980, toen deze tijdelijk naar Imola werd verplaatst. Bekende bochten zijn onder meer de hogesnelheidsbocht Curva Grande (die na de eerste chicane, de Variante del Rettifilo, bijna een kilometer lang op volle snelheid wordt genomen), de blinde Lesmo-bochten (die met 273 km/u in de zesde versnelling worden ingegaan, hernoemd naar het nabijgelegen stadje met minder dan 8.000 inwoners — voorheen Curva delle Querce en Curva dei 100 Metri genoemd), de Variante della Roggia, de Variante Ascari (hernoemd ter ere van Alberto Ascari na zijn fatale testongeluk in Monza in 1955; voorheen bekend als Curva del Platano) en de iconische Parabolica, die in 2021 werd hernoemd tot Curva Alboreto als eerbetoon aan de Italiaanse coureur Michele Alboreto ter gelegenheid van de twintigste verjaardag van zijn overlijden. Monza is ook gastheer van een al lang bestaande superbike-ronde van het FIM Endurance World Championship. Het complex omvat drie circuits: het 5,793 km lange Grand Prix-circuit, het 2,405 km lange Junior-circuit en de gedeeltelijk gerestaureerde 4,250 km lange, gehellde oval voor hoge snelheden.