🇮🇹Autodromo Enzo e Dino Ferrari (Imola)

Het Autodromo Enzo e Dino Ferrari (beter bekend als Imola) is een racecircuit van 4,909 km met 19 bochten in Imola, Emilia-Romagna — ongeveer 40 km ten oosten van Bologna — en een van de meest legendarische locaties in de autosport. Het circuit werd oorspronkelijk in 1953 geopend als het Autodromo di Imola met motorraces in de Italiaanse kampioenschappen in de 125cc- en 500cc-klassen. Tot 1972 werd er tegen de klok in gereden op een circuit zonder chicanes — het traject van Acque Minerali via Rivazza, Tosa, de pitstraat en de oorspronkelijke Tamburello-bocht, waar vol gas kon worden gegeven, bestonden in wezen uit lange rechte stukken met subtiele bochten. Het circuit werd in 1957 omgedoopt tot Autodromo Dino Ferrari ter nagedachtenis aan Dino, de zoon van Enzo Ferrari, en kreeg na diens overlijden in 1988 zijn huidige naam, waarin ook Enzo zelf is opgenomen. De Grand Prix van San Marino in 1994 maakte van Imola een tragedie die voorgoed in de F1-geschiedenis is gegrift: Rubens Barrichello overleefde op vrijdag een ernstig ongeval bij Variante Bassa, waarna Roland Ratzenberger op zaterdag tijdens de kwalificatie omkwam bij de Villeneuve-bocht, en Ayrton Senna op zondag omkwam bij Tamburello. De oorspronkelijke, op volle snelheid te nemen Tamburello werd onmiddellijk daarna omgebouwd tot een links-rechts-links-chicane, samen met veiligheidsaanpassingen aan de Villeneuve en de Variante Bassa. Imola was van 1981 tot 2006 onafgebroken gastheer van de Grand Prix van San Marino en keerde vanaf 2020 terug in de F1 als de Grand Prix van Emilia-Romagna. Bekende bochten zijn onder meer de Tamburello-chicane, Villeneuve, Tosa, Piratella, Acque Minerali, Variante Alta, de legendarische Rivazza-afdaling en de laatste bocht, Variante Bassa. Imola blijft een vaste halte in het Wereldkampioenschap Superbike.