Trackday in Dijon-Prenois

Het circuit is bedacht door rugbyspeler en worstelaar François Chambelland en ontwikkeld met de hulp van autocoureurs Jean-Pierre Beltoise en François Cevert en autojournalist José Rosinski. De bouw begon in december 1969 en het circuit werd op 26 mei 1972 geopend, aanvankelijk met een baanlengte van 3,289 km. Nadat de Franse Grand Prix van de F1 in 1974 naar Dijon was teruggekeerd, maar te kampen kreeg met opstoppingsproblemen, werd het circuit in 1976 verlengd en werden verschillende bochten opnieuw geprofileerd — de nieuwe Parabolique-uitbreiding voegde ongeveer 13 seconden toe aan de rondetijden voordat de F1 in 1977 terugkeerde. Dijon-Prenois wordt vooral herinnerd vanwege de Franse Grand Prix van 1979, waar Gilles Villeneuve (Ferrari) en René Arnoux (Renault) in de laatste ronden een onvergetelijke, wiel-aan-wiel-strijd om de tweede plaats leverden, die tot op de dag van vandaag een van de grootste momenten in de geschiedenis van de Formule 1 blijft — Villeneuve won uiteindelijk het duel. Tot de belangrijkste herkenningspunten van het circuit behoren de snelle en vloeiende Pouas-bocht, de krappe, technische Lycée-haarspeldbocht, de lange, vloeiende Parabolique, de snelle Combe en de legendarische Courbe de Pouas. Dijon was tussen 1974 en 1984 vijf keer gastheer van de Grand Prix van Frankrijk. Tegenwoordig worden er Franse nationale auto- en motorkampioenschappen gehouden en is er een druk trackday-programma, met name voor de liefhebbers uit Bourgondië en Zwitserland.